رقص مرگ

کمکم کن کمکم کن نذار اینجا بمونم تا بپوسم

کمکم کن کمکم کن نذار اینجا لب مرگ ببوسم

کمکم کن کمکم کن رقص مرگ بی پروایی میخواد

ماهیه چشمهء کهنه هوای تازهء دریایی میخواد

دل من دریاییه چشمه زندونه برام

چکه چکه های آب،مرثیه خونه برام

تو رگام به جای خون شعر سرخ رفتنه

تن به موندن نمیدم موندنم  رقص مرگ منه

عاشقم مثل مسافر عاشقم،عاشق رسیدن به انتها

عاشق بوی غریبانهء کوچ،تو سپیدهء غریب جاده ها

من پر از وسوسه های رفتنم،رفتن و رسیدن و تازه شدن

توی یک سپیدهء طوسی سرد،مسخ یک عشق پرآوازه شدن

وقتی که اسمت را صدا ميزنند و هيچ پاسخی نمی شنوند!

وقتی که صدايشان را به نشانه ی اعتراض بالا ميبرند!

وقتی که بر بالينت می آيند!

                                                                    آنگاه تو مرده ای...!

وقتی که سيلی بر صورتت ميزنند!

وقتی که آب بر صورتت می پاشند!

وقتی که گوششان را بر روی قلبت می گذارند تا بلکه هنوز صدای تپشش را

بشنوند!

                                                                   آنگاه تو مرده ای...!

وقتی که سراسيمه اورژانس را خبر می کنند!

وقتی که پزشکان خبر مرگ تو را اعلام می کنند!

وقتی که مادرت قش ميکند پدرت آرام گريه می کند و خواهر و برادرانت جيغ

 کشان بر سر و سينه ی خود ميزنند!

                                                                   آنگاه تو مرده ای...!
آری تو مرده ای وقتی که اجل می خندد!

آری؛ آری؛ لحظه ی مرگ تو وقتی است که مرگ  به سراغت  امده